In elke klas speelt zich een onzichtbaar spel af. Tussen het ritselen van werkbladen en het krassen van potloden vliegen er voortdurend kleine tekens van aandacht en erkenning heen en weer — glimlachen, knikjes, complimenten of een bemoedigend ‘probeer het nog eens’.
De Transactionele Analyse noemt ze strooks: kleine eenheden van aandacht en erkenning die zeggen ik zie jou.
Soms is één blik al genoeg. Een leerling die onzeker het lokaal binnenkomt, ontspant zodra hij merkt dat jij hem opmerkt. Een kort ‘fijn dat je er bent vandaag’ kan meer doen dan een hele preek over motivatie. Want als kinderen zich gezien voelen, durven ze. Ze steken hun hand op, proberen, vallen, en staan weer op. Strooks voeden het geloof dat je ertoe doet — precies wat leren nodig heeft.
Maar strooks werken niet alleen één kant op. Als leerkracht leef je óók op van aandacht en erkenning: een dankbare blik van een leerling, een ouder die zegt dat je verschil maakt, een collega die even oprecht vraagt hoe het met je gaat. Bewust omgaan met strooks maakt het werk lichter. Het helpt je om zowel warmte als duidelijkheid te brengen, om grenzen te stellen zonder afstand te creëren.
Toch is het geven van aandacht en erkenning niet voor iedereen vanzelfsprekend. Sommige leerkrachten strooien strooks alsof het pepernoten zijn, anderen houden ze liever wat op zak — uit gewoonte, opvoeding, of omdat ze bang zijn dat het onecht overkomt. Hier komt het belang van je strookprofiel naar voren: inzicht in hoe jij zelf omgaat met aandacht, waardering en erkenning.
Durf je strooks te ontvangen, of wuif je ze weg? Merk je dat je sommige leerlingen makkelijker erkenning geeft dan anderen? En hoe beïnvloedt dat de relaties in je klas? En merk je verschil in hoe leerlingen omgaan met de strooks die ze van jou ontvangen?
Reflecteren op je strookgedrag vraagt eerlijkheid, en levert veel op. Het maakt zichtbaar hoe jouw patronen de sfeer in de klas kleuren. Je ontdekt dat erkenning geen kwestie is van ‘aardig zijn’, maar van professioneel bewustzijn: een vaardigheid waarmee je het leerklimaat beïnvloedt.
Uiteindelijk draait het om iets eenvoudigs en groots tegelijk: elk kind wil gezien worden. En elke leerkracht ook. In die wederkerigheid — het subtiele spel van geven en ontvangen — schuilt de echte kracht van onderwijs. Daar, in dat kleine moment van ik zie jou, begint leren pas echt.
Ik geloof écht dat onderwijs begint bij gezien worden.
Wil jij in jouw team of klas ook bewust aan de slag met erkenning, communicatie en verbinding?
Ik faciliteer Het Grote Strookspel — een speelse en tegelijk diepgaande manier om samen te ontdekken hoe strooks werken in jouw dagelijks onderwijspraktijk. Met een beetje humor, herkenning, verdieping en reflectie leer je elkaar (en jezelf) beter kennen.
Een kind bloeit op in een team dat elkaar ziet.
